Memoires - Heer Olivier

Memoires - Heer Olivier

Het leven is niet door mij geleefd, het leefde mij.

In de jaren tachtig werd ik vooral bekend als 'Meesteroplichter Heer Oli­vier', de man die miljoenen liet verdwiinen. 
De man van peperdure auto's, Dom Perignon-champagne en Montecristo-sigaren.
Vele mooie vrouwen - een aantal met voor iedereen bekende namen - maakten mijn leven kleurrijk, maar desondanks niet altijd gelukkig. 
De meeste narigheid had ik echter ruimschoots aan mezelf te danken.

Kin leven veranderde. 
Nu, na vijfenvijftig jaar te ziin geworden, zie ik terug op een bijzonder bestaan en schrijf miin memoires. 
Eerlijk en open­hartig.
Sedert jaren werk ik inmiddels aan een geheel andere carrière, met mis­schien nog meer spanning en avontuur. 
Samen met instanties als de CIA, de DEA, de US Customs, de BVD en de CID begaf ik me op het pad van de infiltratie. 
Ik speelde de rol van geheim agent onder de codenaam SA 14 NL (Special Agent 14, Netherlands). 
Journalist Bert Voskuil schreef een boek met die titel over deze escapade ( SA 14 NL, eveneens verschenen bij Het Spectrum).
Het leven dat ik voor die tijd leidde, kan ik echter niet zomaar vergeten. 
Helaas kan ik het ook niet overdoen.
Misschien ervaart de lezer dit verhaal als een soort schelmenroman. 
Voor mij behelst het een groot deel van mijn leven/ met alle ups en downs.

recensie:

Meesteroplichter Heer Olivier beperkt zich in zijn zojuist verschenen Memoires niet tot een opsomming van zijn schelmenstreken, vrouwen, auto's, favoriete wijnen en sigaren....

'Mijn maatschappelijke prestaties hadden op een heel ander niveau kunnen liggen als mij niet direct de mogelijkheden waren ontnomen en als mij vroeger enig normbesef was bijgebracht', meent onze flamboyante fraudeur. 
Om na wat geklaag ('In Nederland blijft een oplichter altijd een oplichter') vrolijk te vervolgen: 'Wellicht is de term verspild talent in dit verband de juiste.'

Over zijn jeugd komen we trouwens niet zo gek veel te weten, behalve dat hij als jongen al briefjes van honderd stal van zijn grootouders, waarmee hij artikelen aanschafte als luchtbuksen en dolkmessen. 
En hij moppert wat op zijn moeder, die vaak uren zoek was met een rijschoolhouder sinds ze een Mercedes 190 SL Cabriolet had gekocht zonder over een rijbewijs te beschikken. 'Die rijschoolhouder had het met ma zo druk dat hij eigenlijk verder geen klanten meer nodig had.'

Gaandeweg ontplooit de jeugdige Ari Olivier zijn talenten als oplichter en ontwikkelt hij zich als playboy in tijdelijke onderkomens als het Carlton en Majestic te Cannes, gekleed in maatkostuums van Lanvin, gecompleteerd met handgemaakte stopdassen van Knize uit Wenen. 
De codes van de echte rijken maakt hij zich alras eigen.

Hij let niet alleen meer op de prijzen van de wijnen, voorheen in de veronderstelling verkerend dat het duurste in elk geval goed was. 
'Nee, ik begon er genuanceerd over te denken. 
Het zal niemand verwonderen dat ik nu verzot ben op een Grave met de naam Chateau Olivier.' 
Een tip: 'De jaargang '88 daarvan is Grand Cru Classe en bijzonder goed.'

Bij de uitgebreide beschrijving van zijn frauduleuze avonturen valt vooral op hoe naïef en goed van vertrouwen zijn zakenpartners telkens weer zijn.
Ludiek hoogtepunt in Oliviers carrière is een televisie-optreden in Oostenrijk waarin hij zich voordoet als de eerste astronaut die voor de Amerikanen naar de maan zal vliegen. 
Ook dat levert weer een kleine bijverdienste op. 
De onbekende astronaut krijgt een aardige financiële vergoeding voor het spreken van lovende woorden over een restaurant en het ophouden van een bepaald merk sekt. Dan grijpt de Amerikaanse ambassade in: 'Mijn aftocht vond plaats met de snelheid van een raket.'

Olivier heeft zich teruggetrokken in Nieuw-Vennep. 
Hij handelt wat in kunst en geeft lezingen aan universiteiten en de Rotary. 
Ook op de Business School Haarlem. 
Dat vond hij het aardigst: 'Waarschijnlijk omdat de studenten daar worden opgeleid tot boefjes zoals ik. 
Het kan geen toeval zijn dat ik daar ook oud-commissaris van politie Blaauw en makelaar Harrie Mens trof die er hun verhaaltjes kwamen vertellen.'

Het Spectrum Utrecht - 1995 - 208 pag - ( 260 gram )

In goede staat.