Chakka - Bevie J. Gravlin

Chakka - Bevie J. Gravlin

Mijn wolvenkind.

Met een grote grijns op zijn stoute snuit groef Chakka in de open haard (het liefst nadat die pas gebruikt was), joeg alle vier de katten letterlijk op de kast en vrat mijn bed op. 
Als we bezoek hadden, gaapte Chakka onnodig veel om zijn machtige gebit te laten bewonderen.
Zorgvuldig wist hij ook een air van onnozelheid op te houden, wanneer ik, zijn opperwolf, hem wilde straffen voor zijn streken. 

Mijn grote droom- een echte wolf grootbrengen - werd werkelijkheid toen ik een vier weken oud welpje vond; een kleine donsbal, even rond als hoog en met enorme poten. 
Ik noemde hem Chakka, dat in de taal der Eskimo's 'vriend' betekent. 
Hoewel ik wist dat het niet eenvoudig was een wild dier op te voeden, kwam ik toch voor heel wat verrassingen te staan. 
De kleine Chakka was schattig, speels en onweerstaanbaar, maar ook heel ondeugend, vooral toen hij met alle andere dieren van mijn huishouding kennismaakte: twee Deense doggen, vier katten, twee wasberen en een meeuw - en niet te vergeten mijn echtgenoot en twee kleine kinderen.

Chakka vond zijn meerdere in Priegeltje, een piepklein Chihuahua­hondje van nog geen pond. 
Het stel was onafscheidelijk en samen huilden zij vele winternachten lang verliefd tegen de maan.
Later paarde Chakka met Spook, een van de Deense doggen en werd zo de overbezorgde vader van zes prachtige pups.

Bevie Gravlin stelde al op jonge leeftiid haar hart – en later haar huis – open voor vele zleke of in de steak gelaten dieren.

Chakka, mijn wolvekind is haar unieke verhaal,
Verteld met een grote dosis liefde, respect en humor. 
Voor alle ware dierenliefhebbers.

recensie:

Een jonge vrouw uit Michigan, die haar huis en erf heeft opengesteld voor zieke, gewonde en verweesde dieren, ziet haar lang gekoesterde wens een wolvejong op te voeden, in vervulling gaan. 
Dat het geen eenvoudige opgave is, blijkt uit dit uitvoerig verslag over haar ervaringen. 
Aanvankelijk zijn het vermakelijke avonturen van een aandoenlijke speelse puppie die alles onderzoekt en er letterlijk in huis een puinhoop van maakt. 
Als hij echt ondeugend is, wordt hij gestraft op wolvenwijze: grommen en neus bijten!
Later wordt het soms problematisch als het snel groeiende dier, dat zich houdt aan de regels van de dominantie, in conflict komt met de mens, die onbewust fouten maakt. 
Dit met liefde en respect voor het wilde dier geschreven verhaal geeft de lezer inzicht in het gedrag van een gedomesticeerde wolf die zijn wildheid heeft bewaard. 
Ruim lezerspubliek voor deze unieke belevenissen met een wolf als huisdier; bovenal voor hondenliefhebbers, die in de puppie veel herkenbaars zullen vinden en bij het opgroeiende dier een duidelijk verschil tussen hond en wolf kunnen waarnemen.

Uitgeverij Areopagus - 1993 - 270 pag - ( 299 gram )

In goede staat.